Het wonder van het kruis
— Een kleine getuigenis over hoe God ook door creativiteit heen kan werken.
Ik had gebeden of God me wilde inspireren met een beeld dat ik mocht uitwerken. Ik zag een kruis voor me, maar vroeg de Heer of ik niet iets uitdagenders mocht ontvangen. Tegelijk dat ik dat bad wist ik dat het kruis echt was wat ik op dat moment mocht schilderen. Ik zag voor me dat ik het puin dat op het kruis genageld was ook echte puin was en niet geschilderd.
Ik maakte het puin van allerlei afval, en kreeg het op mijn hart om al mijn puin, trauma’s, gevoelens van onmacht, boosheid etc. op te schrijven op losse briefjes en die één voor één te verbranden en het aan de Heer geven. Het werkte op dat moment al iets bijzonders uit, ik voelde me lichter, opgeruimder. Maar God was nog niet klaar. Ik had het as van de briefjes in het puin verwerkt en het puin letterlijk vastgenageld aan het kruis. Wat er toen gebeurde kon ik werkelijk niet geloven.
God wist waar mijn ezel stond, hoe de belichting van mijn atelier was en hoe ik het puin zo had bevestigd dat deze schaduw uit het puin zichtbaar werd. Met open mond stond ik aan de grond genageld en bleef ik daar minuten lang staan, hoe dan??
Het gezicht van de gekruisigde Jezus kwam als schaduw vanuit het puin tevoorschijn. Ik kon er met mijn hoofd niet bij. Op dat moment nam Hij alle pijn van me weg, zowel lichamelijk als geestelijk en voor een half jaar heb ik op een roze wolk gelopen. Het voelde als een voorsproefje van de hemel waarin we geen pijn en verdriet meer zullen hebben.
Toen ik even later opkeek zag ik pas dat mijn ezel onder de woorden geschilderd op de muur stond met:
Het is volbracht
Deze getuigenis en het beeld hebben al veel mensen tot tranen toe geroerd toen ze zelf de schaduw er ook in herkende, onze God is zo groot en tevens zo dichtbij. Alle eer aan Hem en Hem alleen!
Thuis bij Jezus
Dit is een van mijn eerste bijzondere ervaring tijdens het tekenen die ik met de Here Jezus heb gehad, dat me elke keer weer raakt als ik eraan terugdenk.
Ik zat op dat moment heel diep, en middenin een stevige burn-out. ik kon weinig of geen prikkels verdragen en had al in geen tijden meer een potlood opgepakt. Ik besloot op dat moment er eindelijk weer eens voor te gaan zitten en kijken wat er uit mijn vingers zou komen. Ik bad vantevoren en had ontzettend behoefte om God van dichtbij te ontmoeten. Ik verlangde naar een persoonlijke aanraking, iets wat me het gevoel gaf dat Hij dichtbij was.
Ik kreeg niks op mijn netvlies en bedacht zelf wat om te gaan tekenen. Ik wilde een hand tekenen met daarin een baby. Met het idee dat we in de Vaderhand zijn. Ik heb een fascinatie met het tekenen van handen, maar deze keer lukte het gewoon niet. Wat ik ook deed, hoe vaak ik ook gumde en opnieuw begon, het kwam er niet uit. Ik heb inmiddels na wat jaartjes tekenen geleerd dat je normaal gesproken gewoon door moet gaan ook al lijkt het te gaan mislukken, meestal komt er dan toch nog iets moois uit. Maar nu niet. Het kaartje waar ik op tekende had al zoveel potloodstrepen en gumsels te verduren gehad dat het onbruikbaar was geworden. Ik scheurde het kaartje in zes stukken, niet uit frustratie maar omdat het niet meer te gebruiken was.
Wat er toen gebeurde raakte mijn hart diep. Ik zag in een van die zes stukjes de schaduwpartij van de tekening die het uiteindelijk is geworden. Ik kon er met mijn hoofd niet bij. Ik wilde een baby in de Vaderhand tekenen, maar wat er uiteindelijk uitkwam was voor mij alsof de Vader zei: ‘maar Ik ben nog dichterbij dan je denkt, je ligt aan Mijn vaderhart, ook al voel je het soms niet, Ik ben er altijd.’ Ik kon het niet vatten toen de tekening uiteindelijk klaar was.
Het tekeningetje is uiteindelijk maar 3,5-6cm groot, niet groter dan twee postzegels samen. Dat is het werk van onze Heer :-)!
Grot versus Licht
Ken je het gevoel dat je vastzit, als het ware het gevoel gevangen te zitten
(in een grot vertoeven)? Dat kan om verschillende redenen zijn. Een woestijn periode waarin je God een tijdlang niet ervaart en je niet weet welke richting je op moet gaan. Het verlies van een dierbare. Pijn en verdriet uit het verleden waar je maar niet los van komt, etc. Toen ik dit beeld voor me zag, zat ik zelf in zo’n periode, pittig. Maar door dit schilderij voor ogen te houden hielp het om omhoog te blijven kijken.
Juist dan is het zo belangrijk te weten dat je een kind van JHWH bent, Die zegt: ‘Ik ben en zal er zijn,’ Hij zal altijd het licht aan het eind van de tunnel laten schijnen, een ijkpunt zijn waar je je op kan richten, een focus om je er weer uit te trekken.
Jezus is de Weg, de Waarheid en het Leven. Met Hem kun je alles aan en Hij brengt je weer veilig thuis bij Hem.
Al gaat mijn weg door een donker dal, ik vrees geen gevaar, want U bent met mij. Uw stok en Uw staf zij geven mij moed.
Psalm 23
Brandende pijl gedoofd
Nadat er een pittige pijnlijke brandende pijl op me was afgeschoten heb ik een keuze moeten maken. Of ik ga weer een donkere periode tegemoet en verwerk de brandende pijl met de tijd die daarvoor staat of ik geef hem echt en oprecht aan God de Vader, want Hij schenkt ons de wapenrusting door ons geloof in Jezus Christus, dat brandende pijlen kan doven. Na jarenlang met pijn en verdriet rondgelopen te hebben en het van mezelf en andere mensen af had laten hangen wanneer ik er weer bovenop zou komen, koos ik er nu voor doelgericht net zo lang bij Jezus aan Zijn voeten te zitten en de pijn aan Hem te geven en het ook werkelijk los te laten. Het kostte me twee uur aan tranen en bewuste overgave om dat punt met Hem te bereiken. Nadat ik echt had losgelaten was de pijn werkelijk verdwenen en is nooit meer teruggekomen! Daarna werd ik getrakteerd met dit beeld. Dat ik naturlijk “moest” uitwerken. Jezus vangt alle brandende pijlen op en laat ze tot as vergaan. Soms vangt Hij de pijl vantevoren al op voordat hij doeltreft maar soms komt hij eerst aan, maar dan kan Hij nog de pijl verwijderen wanneer we het echt allemaal bij Hem achterlaten.
Wij vechten niet tegen vlees en bloed maar tegen de hemelse machten. Neem daarom de wapenrusting van God op om stand te kunnen houden.
Efeziërs 6
Het hart van de Vader is mijn thuis
Ook deze tekening is een getuigenis van toen ik nog in mijn burn-out en middenin een pittig proces zat. Ik wilde graag tekenen en dit beeld zag ik tijdens een moment op weg naar herstel. Het deed wat met me. Ik zag het voor me dat ons hart als het ware tot goud gereinigd wordt door het bloed van het Lam. Ons hart van steen is vervangen voor een hart van vlees en wordt gelouterd als goud door het bloed van Jezus. We zijn op doortocht en krijgen dingen te verduren in ons leven dat ons verwond en tot littekens kan leiden. Het vormt ons, maar onze ware identiteit is in Hem en Hem alleen, door de kracht van het bloed van Jezus. In Hem zijn we gereinigd en geheiligd. Door wat Jezus aan het kruis heeft gedaan is de weg vrijgemaakt naar de Vader en mogen wij zonder schroom naderen tot de troon van de Vader, het voorhangsel is gescheurd.
Nu wij een hooggeplaatste Hogepriester hebben Die de hemel is doorgegaan, Jezus, de Zoon van God, moeten we vasthouden aan het geloof dat we belijden. Want de Hogepriester die wij hebben is er een die met onze zwakheden mee kan voelen, juist omdat Hij, net als wij, in elk opzicht op de proef is gesteld, met dit verschil dat hij niet vervallen is tot zonde. Laten we dus zonder schroom naderen tot de troon van de Genadige, waar we telkens als we hulp nodig hebben barmhartigheid en genade vinden.
Hebreeën 4:14-16
Maar wat is nu de getuigenis?
Ik had het gouden hart getekend, iets dat ik tot dan toe eigenlijk niet vaak eerder gedaan had, ik tekende meestal zwart/wit. Ik ging ook met letters bezig, wat nieuw voor me was. Ik heb altijd wat moeite gehad om te handletteren, dus ik ploeterde en ploeterde veel langer dan ik ooit met een tekening bezig was geweest. Toen de tekening af was, vond ik het in zijn geheel nog niet af, dus ben ik er een rand omheen gaan maken, iets dat ik anders nooit deed. Maar wat ik ook probeerde ik vond hem nóg niet af. Dan maar op een kaart plakken, maar daar vond ik de kleuren samen niet mooi. Toen maar een witte rand op de zwarte kaart om de gouden rand van de witte kaart heen. Ook geworsteld met de kleuren van de letters en hoe die er mooi op te krijgen, uiteindelijk nog hoekjes in lichte streepjes erbij getekend om de kleuren samen te laten komen. Na dat alles was hij eindelijk klaar.
Ik liep naar onze schuur en zag ineens een fotolijst liggen die ik nog nooit eerder had gezien en vroeg aan mijn man waar die vandaan kwam. Hij zag de blik in mijn ogen en zei: ‘nou ik wilde er een cadeau van maken voor een club, maar zo te zien is die voor jou?!’
Wat een mooie lijst! Ik was zo blij verrast met dit onverwachte cadeau! Toen ik de tekening erin deed viel mijn mond open van verbazing. Alles waar ik mee geploeterd had kwam terug in de lijst!
Ik had een gouden rand gekleurd omdat ik de tekening te kaal vond, wat ik anders niet deed. De eerste rand van de lijst was goud! De tweede rand die ik gemaakt had was wit, omdat ik de gouden rand op het zwarte papier niet mooi vond. De tweede rand in de lijst is wit! Ik had de tekening op een donkere achtergrond geplakt omdat ik de witte kaart alleen niet mooi vond. De derde rand van de lijst is donker,
Ik had nog nooit met gelpennen een kaart gemaakt. En ook nog nooit met goud en brons. Het goud van het hart komt terug in de eerste rand van de lijst en het brons is dezelfde kleur als de houten lijst zelf.
God is in the details!!
God is er echt bij! Hij kent elk detail van je leven, elk onderdeel van je leven vindt Hij belangrijk!
De Leeuw maar ook het Lam
Als christen kennen we het verhaal van de Leeuw en het Lam. Jezus kwam naar de aarde om als Lam geofferd te worden voor onze zonden en de weg vrij te maken naar de Vader. Zonder het Lam komen we niet tot de Vader. Maar Hij zal terugkeren als een Leeuw. Ook wel de Leeuw van Juda genoemd. Dan zal Hij ieder oordelen naar zijn daden. Als christen zie ik uit naar die dag waarop we de Heer werkelijk zullen gaan zien en aanschouwen. Nu nog worden we door Hem geleid, de goede Herder, als Hij terugkomt gaan we met Hem mee regeren. Dan zullen we op een plek zijn waar geen pijn en verdriet meer zal zijn, wat een dag zal dat zijn!
Ook dit schilderij heeft een ontstaans verhaal. Ik wist vantevoren wat ik wilde gaan schilderen, ik had een voorbeeld mee vanuit waar ik zou gaan werken. Maar… ik werd door mijn schildermaatje uitgedaagd om met de achtergrond te beginnen en het schilderij door vlekken te laten ontstaan. Wat een weerstand ervoer ik!! Ik wilde dat niet, want ik had houvast nodig van een tekening die ik zelf neer had gezet en dat dan met verf inkleuren. Maar ik ging de uitdaging met enige weerstand aan en heb nog nooit zo een bevrijding ervaren! Alles is vanuit vlekken ontstaan en niet vantevoren vastgelegd zodat ook je brein in die ontspanning kan komen en je jezelf niet vast zet tijdens het schilderen, maar echt vanuit vrijheid kan werken en het dan “gewoon” laten ontstaan. Ik was verbluft dat dit er dan zo uit kon komen te zien. En het grappige is wanneer ik naar dit schilderij kijk, zie/ervaar ik opnieuw dat gevoel van vrijheid dat het me toen gegeven had.
Openbaring 5 : 5-10 Toen zei een van de oudsten tegen mij: 'Wees niet verdrietig. Want de Leeuw uit de stam van Juda, de telg van David, heeft de overwinning behaald, en daarom mag Hij de boekrol met de zeven zegels openen. Midden voor de troon, tussen de vier wezens en de oudsten, zag ik een Lam staan. Het zag eruit alsof het geslacht was en had zeven hoorns en zeven ogen; dat zijn de zeven geesten van God die over de hele wereld zijn uitgestuurd. Het Lam ging naar Degene die op de troon zat en ontving de boekrol uit Zijn rechterhand. Op hetzelfde moment wierpen de vier wezens en de vierentwintig oudsten zich voor het Lam neer. Ieder van hen had een lier en een gouden schaal vol wierook; dat zijn de gebeden van de heiligen. En ze zetten een nieuw lied in: ‘U verdient het om de boekrol te ontvangen en zijn zegels te verbreken. Want U bent geslacht en met Uw bloed hebt U voor God mensen gekocht uit alle landen en volken, van elke stam en taal. U hebt voor onze God uit hen een koninkrijk gevormd en hen tot priesters gemaakt. Zij zullen als koningen heersen op aarde.’
Vrijheid
Dit is het eerste schilderij dat ik gemaakt heb zonder kwast maar puur met mijn vingers. Iets dat ik nooit voor mogelijk had gehouden. Toen mijn schilderpartner voor mijn neus met haar vinger door de verf roerde om die te mengen, dacht ik, wat doe je nou? Dat zou ik echt nooit doen! Letterlijk de eerst volgende keer ontstond dit schilderij, ontstaan vanuit alleen verven met mijn vingers. Ooh… wat was dat heerlijk en bevrijdend! En het beeld dat ik voor ogen kreeg om te schilderen kwam ook helemaal overeen met wat er op het doek terecht kwam. Ik voelde me zo dichtbij God op dat moment. Iedereen kan er iets anders in zien, maar voor mij was het de identiteit die we hebben in Christus, de uitstorting van de Heilige Geest, het opengaan van de zee, het pad dat God vrijmaakt om doorheen te gaan en de vrijheid die we hebben in Hem.
Het cadeautje wat ik later op die dag in de avond nog kreeg van onze lieve Heer, was dat we precies bij het verhaaltje, voor de (toen nog jonge) kinderen, waren gebleven van Mozes die door de rode zee heenliep. Wat is God goed!