Ik ben Wiesje Berghuis, dit jaar (2026) word ik 50! Een gegeven dat ik nog niet helemaal kan vatten :-). Ik ben getrouwd en moeder van drie kinderen. Ik ben op mijn 27e tot bekering gekomen. Iets dat ik nooit voor mogelijk had gehouden. Ik was helemaal niet bezig met het geloof en hield me met veel zaken bezig op geestelijk gebied behalve het christelijke. Maar God had mij wel op het oog en heeft mij op hele bijzondere wijze tot Hem getrokken. En vanaf het moment dat ik Hem als mijn Heer en Verlosser heb aangenomen is mijn leven nooit meer hetzelfde geweest. Ik leef nu voor Hem en Hem alleen.

Mijn leven heeft veel hobbels gekend waar de Heer me doorgeen geloodst heeft. Ik kan oprecht zeggen dat ik mijn leven letterlijk en figuurlijk aan Hem te danken heb.

Al vroeg in mijn jeugd had ik een affiniteit met schrijven en tekenen. Op school viel het ook op dat ik op werkstukken schrijven en opdrachten voor tekenen hoger scoorde dan op andere vakken. Ondanks dat gegeven heb ik me gericht op een sociale opleiding, want ook daar had ik affiniteit mee.

Pas vele jaren later ben ik me echt op schrijven gaan richten nadat mijn toen tienjarige zoon aan mij vroeg of ik een boek wilde schrijven met een goed moraal en boodschap. Hij wist dat ik hier en daar al wat schreef, zoals kinderverhaaltjes en een aantal kerstmusicals. Die uitdaging heb ik met beide handen aangenomen en daar is mijn eerste boek, het mysterie van Ison, en direct een serie van drie, uit voortgevloeid. Hier kreeg ik zoveel positieve reacties op dat het me stimuleerde om door te gaan met schrijven, met als gevolg, de grot en het verraad van Meshach er achteraan.

Nadat mijn vijfde boek, een lustrum, uitgekomen was merkte ik dat ik het tekenen en schilderen miste. Dit ben ik, naast het schrijven, ook weer aan het oppakken. Ik houd ervan om eerst te bidden voordat ik ga tekenen of schilderen en het beeld dat ik voor ogen krijg uitwerk. Vaak heeft dat een diepere betekenis. In eerste instantie voor mij persoonlijk, maar vanuit daar ook naar een breder publiek. Ik krijg regelmatig terug dat het beeld, of de gedachte achter het beeld, mensen raakt. Vandaar dat ik het idee kreeg om de tekeningen openbaar te maken en de achterliggende boodschap uit te werken met als doel mensen te bemoedigen met de liefde van de Heer door kunst heen. Ik hoop en wens u daarmee veel zegen en hoop dat het u tot bemoediging mag zijn. Alles tot eer van de Heer!